Vorige week kreeg ik een onverwachts telefoontje. Wil je in ‘De nacht van…’ op NPO Radio 1 iets vertellen over de verplichte leeslijst. Aangezien dit het jaar is waar ik overal ‘ja’ op zeg, zei ik hier uiteraard ook ‘ja’ op. Ik wilde namelijk maar al te graag aan alle nachtelijke luisteraars vertellen dat die verplichte leeslijst helemaal niet bestaat. Hij bestaat namelijk niet, lieve lezers, echt niet.

Er volgde een kort voorgesprek en in de nacht van zondag op maandag zette ik mijn wekker vroeg en ik hoopte maar dat ik me niet zou verslapen en daardoor een belletje zou missen. De avond ervoor ging het in slaap vallen eigenlijk ook niet al te goed. Op heel wat ‘ja’s’ die ik zonder nadenken geef, komt daarna pas de onzekerheid. Hoe verloopt zo’n interview en zou ik wel alles weten waarop vragen gesteld zouden worden? En nog erger: zou ik met mijn mistige hoofd wel adequaat op alle vragen antwoord kunnen geven?

En toen volgde het gesprek midden in de nacht. Wat is het raar om terwijl het nog donker is in gesprek te zijn met iemand en te weten dat dit live op de radio is. Ik was echt nog een beetje slaperig (ik ben geen ochtendmens, absoluut niet), maar dacht er toch behoorlijk doorheen gekomen te zijn.

De volgende ochtend luisterde ik het fragment terug en hoorde ik opeens dat ik twee titels van boeken verkeerd had genoemd. Precies de twee boeken die ik zo graag wilde tippen aan leerlingen, wist ik verkeerd te benoemen met mijn gespannen én slaperige hoofd. Nu schaam ik me eigenlijk: een expert op het gebied van boeken die de verkeerde titels noemt. Maar goed, fouten zijn er om rechtgezet te worden en daarom deel ik hier met jullie de link naar het interview én de juiste titels.

Welke twee boeken vind ik dat leerlingen in het voortgezet onderwijs echt moeten lezen op dit moment? Dat zijn ‘Kuren’ van Thijs Hoekstra en ‘Prinses zonder erwt’ van Astrid Boonstoppel. Ik hoop dat de schrijvers het mij willen vergeven dat ik in alle vroegte hun titels niet goed genoemd heb. Ik ga me nog even in een hoekje zitten schamen, maar hoop toch dat jullie verder met plezier naar het interview luisteren over die niet-verplichte leeslijst.