De laatste tijd luister ik vaak naar een nummer dat ‘A good enough day’ heet. ‘Deze dag is goed genoeg om lief te hebben,’ zo klinkt het in dit lied: ‘Als het niet vandaag is, wanneer dan?’ Ik moest eraan denken toen ik het interview met Pim Lammers las in de Volkskrant. Daarin zegt hij namelijk de volgende prachtige zin: ‘Tegenover al die haat kan ik maar één ding stellen en dat is liefde.’ Die liefde wordt gesteld middels de dichtbundel ‘Ben je vergeten dat babygeitjes bestaan?’. Dat bewees Lammers dan ook dubbel en dwars toen hij gedichten uit deze bundel voordroeg op de Nacht van de Poëzie. Door middel van liefdevolle gedichten wist hij rechtstreeks de weg naar de harten van de toehoorders te vinden, inclusief dat van mij.
In ’Ben je vergeten dat babygeitjes bestaan?’ komen alle vormen van de liefde naar voren. Liefde voor de kleine dingen en de kleine geneugten, maar ook liefde voor het grote en het onmogelijke. Dat onmogelijke is voor iedereen anders. Voor heel wat meisjes in de klas is dat bijvoorbeeld Alexander, een personage dat in heel wat gedichten een hoofdrol toebedeeld krijgt. Maar voor een van de personen in het gedicht is die liefde voor haar moeder, die overleden is, maar die ze niet wil missen.
Hoe langer ik doe / alsof het niet zo is, / hoe langer het duurt / voordat ik je mis.
Ik hoop dat het zo werkt.
Opeens moet ze het samen stellen met haar vader die niet weet hoe hij haar moet troosten. Dat weet Lammers prachtig weer te geven in het opvolgende gedicht in de bundel:
Papa weet vaak niet wat hij moet zeggen / – mama is er niet meer / om hem uit te leggen / wat je met een verdrietig kind doet.
Dan trapt hij ineens op de rem. / Alarmlichten aan, auto uit.
Voor het eerst deze zomer / weet papa heel goed / hoe hij mij troosten moet.
Met armen vol kwakende kikkers / loopt hij door de regen, / heen en weer, heen en weer.
Ik huil niet meer.
Ook wereldse zorgen worden niet geschuwd in deze bundel: de angst om het veranderende klimaat, de zorgen om migranten die geen plek kunnen vinden in Nederland, het krijgt allemaal een plekje. De belangrijkste boodschap in deze bundel? Misschien is dat wel dat wij zelf die liefde die zo belangrijk is kunnen verspreiden. Dat komt heel duidelijk naar voren in het gedicht ‘De reden van ons bestaan’, waarin de hoofdpersoon besluit dat de wereld wel wat liefde kan gebruiken:
Je wist niet dat mensen / zo gemeen konden zijn. / Zo kun je nog wel even doorgaan, / maar je weet ineens / de reden van je eigen bestaan: / deze wereld kan wel wat liefde gebruiken.
Lammers schrijft zacht en, hoe kan het ook anders, liefdevol. Maar er zit ook meer dan genoeg humor in zijn gedichten die daardoor licht aanvoelen. Nee, geen enkel gedicht voelt te zwaar, zelfs niet als het gaat om de grootste en moeilijkste zaken des levens. Dat is werkelijk waar heel knap gedaan. Zo is ‘Ben je vergeten dat babygeitjes bestaan?’ een hoopvolle bundel in soms wat donkere tijden. En het lezen ervan helpt ons te herinneren dat ook vandaag weer een goede dag is om lief te hebben en die liefde te verspreiden.
Schrijver: Pim Lammers
Illustrator: Nadia Meezen
Uitgeverij: Querido
Lees ook: