Ik kan niet zeggen dat ik populair was op de middelbare school. Integendeel. En omdat ik wist dat ik nooit zo kon zijn zoals de echte populaire meisjes, verzette ik me er ook tegen. Voor mij was niemand bang en ik maakte op niemand echt indruk. Ik deed dan ook niet mee met de stoere dingen op school, maar gaf me op voor de schoolmusical, deed mee aan poëziewedstrijden en zong op open podia. En ondanks mijn onzekerheid over mijn eigen voorkomen, was dat tegelijkertijd de plek waar ik wilde zijn. In de voorzichtige spotlights op een gebied waar ik mezelf kon zijn. Want dat is misschien wel de grootste uitdaging op een middelbare school: te midden van al het pubergeweld gewoon jezelf kunnen en vooral durven zijn.
Het boek ‘Koning van niks’ gaat over dit onderwerp. Over het opbouwen van een imago om maar niet jezelf te hoeven zijn. Of om maar niet te hoeven voelen wie je eigenlijk zou willen zijn. Anton en zijn vrienden zijn de baas van het schoolplein en iedereen is bang voor hen. Antons vader zit in de gevangenis en daarvan maakt hij slim gebruik om zo ieders respect af te dwingen. De moeder van Anton is het echter niet eens met zijn gedrag en stuurt hem naar de Happy Campers: een jongerenorganisatie die vrijwilligerswerk doet. Matthew is ook lid van de Happy Campers en hij is volgens Anton de grootste sukkel die er bestaat. Maar dan redt Matthew Antons leven en verandert alles.
Ik denk dat ik door het lezen van dit boek een nieuw favoriet personage in mijn hart gesloten heb en dat is niet Anton zelf. Alhoewel hij door het verhaal heen ook uitgroeit tot een jongen met wie je graag wilt omgaan in plaats van bang voor hem te zijn. Nee, wat heb ik genoten van Matthew. In de introductie van het boek zegt Myrthe Spiteri, uitgever van Blossom Books het al: dit is een heel grappig boek. De eerste hoofdstukken twijfelde ik daaraan, maar naarmate het verhaal vordert klopt het meer en meer: ‘Koning van niks’ is ongelooflijk grappig en dat komt door Matthew die volledig zichzelf is. Auteur Nathanael Lessore heeft hem prachtig neergezet.
Maar niet alleen Matthew is sterk, ook de wisselwerking tussen Anton en hem maakt het verhaal ontroerend en aansprekend. De reis die Anton in korte tijd aflegt is een prachtige. Hij wordt zichzelf na al die jaren op zoek te zijn geweest naar zichzelf in anderen.
In het boek komen onderwerpen als gendergelijkheid en de manosphere uitgebreid aan bod. Toch wordt er niet belerend over het onderwerp gedaan. Lessore weet deze onderwerpen heel goed bespreekbaar te maken zonder dat er met vingertjes wordt geheven. Een jongerenwerker komt praten over gendergelijkheid en in dat gesprek wordt een zaadje geplant bij Anton. Hij denkt na over de podcasts die hij altijd luistert waarin men spreekt over de rol van vrouwen. Zijn bedenkingen voelen natuurlijk aan en klinken logisch. Zeker gezien de rolmodellen die Anton heeft in zijn leven.
‘Koning van niks’ is inderdaad een ongelooflijk grappig boek, maar zeker niet leeg, integendeel. Inhoudelijk is het ontzettend krachtig en geeft het een prachtig beeld van de worstelingen die jongeren doormaken tijdens het opgroeien.
Schrijver: Nathanael Lessore
Vertaler: Mijnke Sara Rudolphy
Uitgeverij: Blossom Books