Het is altijd maar de vraag of een tweede deel van een serie net zo goed is als het eerste deel. In het geval van ‘Umbrador’ van Marieke Smithuis kan ik je vertellen dat dat zeker goed gelukt is. Sterker nog: van het tweede deel heb ik nog meer genoten dan van het eerste deel.
Misschien moet ik eerst kort iets over het boek vertellen. In het eerste deel komt Jinna erachter dat de afwezigheid van haar schaduw niets is om zich voor te schamen. Ze komt terecht in het land Umbrador en ontdekt dat ze heel bijzondere krachten heeft en neemt het op tegen de grote slechterik en schaduwvorst Fulgis. In het tweede deel, Umbrador, de zwarte nacht’ is de rust nog niet weergekeerd in het schaduwrijk, want Agaath is vastbesloten om de macht te grijpen. Jinna probeert Umbrador te redden en gelukkig hoeft ze dat niet alleen te doen: haar beste vrienden Scharrie en Filou helpen haar, evenals de eigenwijze draak Nabarach. Ondertussen ontmoet Jinna een geheimzinnige jongen in het bos en komt ze achter een groot familiegeheim.
Waarom ik dit deel nog beter vond dan het eerste deel? Ik denk omdat Jinna op een andere manier naar de wereld kijkt: ze weet wie ze is en ook al gaat dat heus zo nu en dan nog gepaard met onzekerheid, ze is niet meer onwetend. Smithuis lijkt zich op haar gemak te voelen bij alle personages en schrijft met vaart en met plezier. Draak Nabarach en het meisje Salem zijn een heerlijk eigenwijze toevoeging aan het palet met kleurrijke personages. En ook hond Scharrie en kat Filou zijn ieder innemend op hun eigen manier.
Ook in dit deel neemt de strijd tussen goed en kwaad een grote plek in beslag, maar het laat ook zien dat goed of kwaad niet altijd zo zwart-wit is als je daadwerkelijk denkt; er zijn vele tussenlagen. Dat wordt goed uitgewerkt in de verhaallijn waarin Jinna de mysterieuze jongen ontmoet. Alhoewel ze op een bepaalde manier lijnrecht tegenover elkaar staan, is er ook een gigantische aantrekkingskracht tussen de twee. Je kunt niet altijd alleen maar voor of tegen iemand zijn, zo blijkt. Levens en verhalen hebben namelijk vele lagen.
Nu Marieke Smithuis zo goed heeft uitgepakt met deel twee, vind ik het toch wel heel jammer dat er niet nog een derde deel op stapel staat, althans daar ziet er het niet naar uit, helaas. Tegelijkertijd hoop ik dat Smithuis nog vaak uitstapjes zal maken naar magische werelden waarin alles mogelijk is. Ik zal het met liefde lezen.
Schrijver: Marieke Smithuis
Illustrator: Jeska Verstegen
Uitgeverij: Querido
Lees ook: