Zou je het een writersblock kunnen noemen? Of een recensieblock? Mijn recensies kenmerken zich door de persoonlijke twist die ik altijd verwerk in mijn besprekingen, maar de afgelopen maanden speelde er persoonlijk zo veel dat het moeilijk was om open te zijn over al mijn diepe, en minder diepe, zielenroerselen. Het lukte me niet om te beginnen. Ook het bedenken van een andere vorm was lastig voor me: dit is hoe ik schrijf en ook hoe ik wil schrijven. Omdat ik geloof dat jeugdliteratuur onlosmakelijk verbonden is met je eigen gedachten en gevoelens. Ik kan niet een boek lezen zonder er iets bij te voelen of er iets van te leren.
Langzamerhand merk ik dat er weer wat ruimte ontstaat. Niet veel, maar wel wat. En dus heb ik hier een stapel boeken naast me liggen die ik las en die ik ook graag zou willen bespreken. Want het lezen is al die tijd niet gestopt en ik merk dat ik het mis om te delen wat ik las en wat ik ervan vond. Daarom vandaag een voorzichtig beginnen met een boek dat maar weinig aandacht heeft gekregen, maar waar ik ontzettend van genoten heb.
‘De verborgen deur’ van Selma Noort gaat over de jonge Augie en hem wacht een grote verantwoordelijkheid. Zijn vader was keizer, maar keert niet terug van een lange reis. De ridders van het rijk zien dat als aanleiding om middels snode plannen de macht te grijpen. Ze sluiten Augie op in zijn kamer en gaan aan de slag. Maar de ridders weten niets van de verborgen deur in Augies kamer, waardoor hij toch in contact kan komen met zijn bondgenoten. Samen bedenken ze een plan om de geheime samenzwering tegen te gaan. Zou het voldoende zijn om de ridders tegen te houden?
Wat dit boek zo bijzonder maakt, is dat het lief is. De ridders zijn niet lief, maar Augie en zijn bondgenoten, zijn vrienden, zijn dat wel. En alhoewel er een heleboel gebeurt, blijft het boek van begin tot einde zacht. Dat klinkt gek: een geheim complot, boze ridders en dan toch een vriendelijk verhaal. Dat komt door de personages die Noort trefzeker neerzet: vooral Sofie, het kindermeisje van Augie is innemend en voorkomend. Maar onderschat haar niet, Sofie doet precies wat nodig is om haar doel te bereiken en neemt Augie daar in mee. En ook Augie sluit je vanaf de eerste pagina in je hart.
In het boek wordt een oud en bekend sprookje verpakt in een nieuw verhaal, waardoor het sprookje van vroeger nog meer betekenis krijgt en de wijze les van dit verhaal heel duidelijk wordt. Het spreekwoord ‘Hoogmoed komt voor de val’ is uitermate geschikt voor dit boek.
‘De verborgen deur’ is een fijn boek om te lezen, maar ook een fantastisch voorleesboek voor de wat jongere kinderen en biedt alles wat nodig is: mooie taal, een spannend avontuur, zachtmoedigheid en het inzicht dat alles mogelijk is, hoe klein je ook bent of hoe machteloos je ook lijkt.
Schrijver en illustrator: Selma Noort
Uitgeverij: Leopold
Lees ook: